środek

środek {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. mnż IIa, D. środekdka {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'miejsce usytuowane centralnie względem otaczających je obiektów, które tworzą koło lub przypominają koło; punkt centralny, centrum': {{/stl_7}}{{stl_10}}Środek miasta, placu. Środek okręgu. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'punkt w czasie lub przestrzeni, odcinek, płaszczyzna itp., który wyznacza połowy, dzieli coś na połowy, stanowi oś czegoś': {{/stl_7}}{{stl_10}}Środek jezdni. Środek nocy. Szedł środkiem ulicy. Zataczał się środkiem chodnika.W środku zebrania wywołano go do telefonu. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}3. {{/stl_12}}{{stl_7}}'wnętrze czegoś': {{/stl_7}}{{stl_10}}Proszę wejść do środka! Po otwarciu butelki okazało się, że w środku jest woda. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}4. {{/stl_12}}{{stl_7}}'coś, co stanowi sposób, metodę uzyskania czegoś, osiągnięcia czegoś': {{/stl_7}}{{stl_10}}Środki wychowawcze. Środki zaradcze. Środki przymusu. Nie przebierać w środkach. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}5. {{/stl_12}}{{stl_7}}'to, co służy działaniu czegoś, co umożliwia funkcjonowanie, działanie czegoś': {{/stl_7}}{{stl_10}}Środek transportu. Środki masowej komunikacji. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}6. {{/stl_12}}{{stl_7}}'lek, lekarstwo, kosmetyk, preparat o określonym działaniu': {{/stl_7}}{{stl_10}}Środek nasenny, przeciwbólowy. Środek odkażający. Środek przeciwłupieżowy. Środek na porost włosów. Środek o silnym działaniu. Środek silnie trujący. Środki czystości.{{/stl_10}}{{stl_18}}ZOB. {{/stl_18}}{{stl_10}}chwytać się [imać się] różnych środków [podstępu i in.]; na środku; nie przebierać w środkach; w środku I; złoty środek {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • środek — m III, D. środekdka, N. środekdkiem; lm M. środekdki 1. «miejsce mniej więcej jednakowo oddalone od końców przedmiotu, od krawędzi określonej powierzchni; część środkowa przedmiotu, powierzchni, punkt centralny, centrum; część środkowa odcinka… …   Słownik języka polskiego

  • środek — 1. Państwo Środka «Chiny»: Władze chińskie dopięły swego: Tybet uznano w zasadzie za wewnętrzną sprawę Państwa Środka. Polityka 21/2000. 2. Złoty środek «pośredni stopień między dwiema skrajnościami, rozwiązanie kompromisowe»: Prawdziwą… …   Słownik frazeologiczny

  • środek lokomocji — {{/stl 13}}{{stl 7}} urządzenie techniczne umożliwiające przenoszenie z miejsca na miejsce osób i towarów; środek transportu : {{/stl 7}}{{stl 10}}Samolot należy do najszybszych i najbezpieczniejszych środków lokomocji. Powietrzne, naziemne… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • złoty środek — {{/stl 13}}{{stl 7}} umiarkowana, pośrednia możliwość, przeciwieństwo skrajności; umiar, kompromis : {{/stl 7}}{{stl 10}}Grunt to znaleźć, odkryć, wybrać złoty środek. Szukał złotego środka w wychowaniu dziecka. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • ciężkość — Środek, punkt ciężkości «rzecz najważniejsza, istota czegoś; punkt centralny, centrum, ośrodek czegoś»: (...) od początku 1919 r. punkt ciężkości działań dyplomacji polskiej wyraźnie zaczął się przesuwać do Paryża, gdzie rozpoczynała obrady… …   Słownik frazeologiczny

  • koło — I n III, Ms. kole; lm D. kół 1. «część płaszczyzny ograniczona okręgiem; w terminologii matematycznej: zbiór wszystkich punktów płaszczyzny, których odległość od ustalonego punktu, zwanego środkiem koła, jest mniejsza lub równa danej liczbie… …   Słownik języka polskiego

  • kwas — m IV, D. u, Ms. kwassie; lm M. y 1. «substancja kwaśna; kwaśny smak; kojarzący się z tym smakiem zapach» Kwas kapuściany, naturalny. Czuć kwas. Czuć kwasem. ∆ Kwas chlebowy «musujący napój chłodzący przyrządzony z osłodzonej wody z dodatkiem… …   Słownik języka polskiego

  • równik — m III, D. a, N. równikkiem; lm M. i «teoretyczna linia przecięcia powierzchni kuli ziemskiej płaszczyzną prostopadłą do osi ziemskiej i przechodzącą przez środek Ziemi; jest największym równoleżnikiem, dzieli Ziemię na półkulę północną i… …   Słownik języka polskiego

  • sól — ż V, DCMs. soli; lm M. sole, D. soli, N. solami 1. «skała osadowa pochodzenia chemicznego składająca się głównie z halitu; bezbarwny, przezroczysty minerał powstający wskutek odparowywania płytkich zatok morskich i słonych jezior; używana głównie …   Słownik języka polskiego

  • woda — ż IV, CMs. wodzie; lm D. wód 1. «tlenek wodoru, ciecz bezbarwna, bez zapachu i smaku, rozpowszechniona w przyrodzie; niezbędny składnik organizmów żywych» Brudna, czysta, mętna, przezroczysta woda. Ciepła, gorąca, zimna woda. Woda pitna,… …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.